หมวดหมู่
หน้าหลัก       ยินดีต้อนรับสู่คลังความรู้มุสลิมไทยโพสต์
หน้าแรก  | ข่าววันนี้  | ประเด็นดัง  | กรรมการกลาง  | มุสลิมไทย  | เว็บบอร์ด  | โลกอาหรับ  | มุสลิมโลก  | ผู้หญิง  | สุขภาพ  | ฮาลาล  | 
แฟชั่นมุสลิม  | ชื่ออาหรับ  | เวลาละหมาด  | คลิบวิดีโอ
 
ค้นหา
หากมีคำค้นหลายตัว สามารถคั่นด้วย comma (,)
หน้าหลัก
พิมพ์หน้านี้  |  ส่งให้เพื่อน
กลอนรักหวานๆ กลอนหวานๆ กลอนรักหวานๆสั้นๆ กลอนรักหวานๆซึ้งๆสั้นๆ
คำค้น : บทกลอน , กลอนรักหวานๆ , กลอนหวานๆ , กลอนรักหวานๆสั้นๆ , กลอนรักหวานๆซึ้งๆสั้นๆ

กลอนเตือนใจวัยรุ่นมุสลิมทั้งหลายแหล่ๆๆๆ.



ชายหนุ่ม เช้ามา โทรหาสาว
พร้อมบอกเล่า หนึ่งวัน ที่ผ่านพ้น
เจอคนนั้น เจอคนนี้ เฝ้าเวียนวน
บ้างพูดคุย ผ่านเอ็ม นั่งหน้าคอม

       คุยเฮฮา สนุกสนาน สนิทสนม
ตามอารมณ์ มีชัยฏอน อยู่รายล้อม
หลงโลก หลงมายา อันจอมปลอม
จมจ่อม กับไซเบอร์ ตามนัฟซู

      หญิงสาว สีหิญาบ สะดุดตา
ตกแต่งผ้า แพรวพราว ดูสวยหรู
พันขึ้นสูง เห็นเอารัต ไม่น่าดู
เพชรติดอยู่ สีเงิน ดูลานตา

       เสื้อรัดรูป ขอดเอว โชว์ร่างสวย
ตามติดด้วย กางเกง รัดนักหนา
รองเท้าหนีบ ไร้ถุงเท้า ปิดบาทา
ตามติดมา ด้วยกระเป๋า สีแสบทรวง

      เดินมั่นใจ บอกเพื่อน ฉันแอ๊บแบ๊ว
มองดูแล้ว เจ็บอุรา น่าเป็นห่วง
คนหนุ่มสาว หลงโลก ชัยฏอนลวง
ใจทั้งดวง ลืมกรุอาน ทางนำเรา

      โลกไปซ้าย เธอตามติด มิรอช้า
โลกต่ำมา เธอต่ำตาม ด้วยความเขลา
โลกสกปรก เธอย่ำตาม เพราะมัวเมา
โลกร้อนเร่า เธอร้อนรน วิ่งวุ่นตาม

      เพื่อนแอ๊บ เราแอ๊บ มิยอมแพ้
ลืมแก่นแท้ อิสลาม มิเกรงขาม
ลืมอัลลอฮ หลงดุนยา อันต่ำทราม
หลงเดินตาม ชัยฏอน ที่ชักนำ

      ลองคิดดู เยาวชน คนหนุ่มสาว
กี่ครั้งคราว ที่ชัยฏอน มากรายกล้ำ
กี่อินเทรนด์ ที่สร้างมา เพื่อชักนำ
อย่าลืมว่า มีผลกรรม วันตอบแทน

     กี่วันกัน ที่คุณคิด เพื่อศาสนา
กี่เวลา ที่นึกถึง ความแร้นแค้น
กี่หนแห่ง ที่มุสลิม ถูกดูแคลน
มีบ้างไหม ที่เจ็บแค้น ปวดหัวใจ

     ตื่นเถิด เยาวชน คนหนุ่มสาว
มีเรื่องราว อีกมากมาย ให้แก้ไข
อิสลาม เกือบสิ้นแล้ว ไม่เหลือใคร
คงสูญไป หากคุณไม่ ยอมเปิดตา

---------------------

"ขณะที่เราปลีกตัวออกห่างจากผู้คน

เพราะเรารู้สึกว่า

เรามีวิญญาณที่ใสสะอาดกว่าพวกเขา

หรือมีจิตใจที่ผ่องแผ้วกว่า กว้างขวางกว่า

หรือมีสติปัญญาที่ฉลาดล้ำลึกกว่าพวกเขา



แต่นั้นมิได้หมายความว่า

เราได้ทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่อันใด…

เป็นเพียง

เราได้เลือกแนวทางที่ง่ายที่สุดแก่ตัวเรา

และเลือกทางที่มีภาระน้อยที่สุดให้แก่ตัวเอง



ความยิ่งใหญ่ที่แท้จริง คือ

เราจะต้องคลุกคลีกับคนเหล่านี้

อย่างอิ่มเอิบไปด้วยวิญญาณแห่งการให้อภัย

พร้อมด้วยความเอื้ออาทรต่อความอ่อนแอ

ความพลาดพลั้งของพวกเขา



และจะต้องเปี่ยมไปด้วย

วิญญาณแห่งความปรารถนา

ที่แท้จริงในการขัดเขลา อบรมพวกเขา

และยกระดับพวกเขาสู่ระดับเดียวกับเรา

เท่าที่เรามีความสามารถ



ที่กระทำเช่นนี้

มิได้หมายความว่า

เราจะหลุดออกจากระดับอันสูงส่งของเรา

และมิได้ลดอุดมการณ์อันสูงส่งของเราลงมา

หรือมิได้หมายความว่า